Dublin historia

Dublin dzisiaj

Dublin jest stolicą i największym miastem Republiki Irlandii, położonym na wschodnim wybrzeżu, u ujścia rzeki Liffey. Miasto jest administracyjnym, kulturalnym i gospodarczym sercem Irlandii, zamieszkanym przez niecałe 500 tysięcy mieszkańców. W tzw. aglomeracji dublińskiej (Greater Dublin Area) obejmującej Dublin i okalające go hrabstwa mieszka 1.6 miliona ludzi.

Według badań z 2006 roku, co piąty rezydent stolicy posługiwał się językiem polskim, jako ojczystym. W sondażu BBC z 2003 roku, obejmującym respondentów w całej Europie, stolica Irlandii została uznana za najlepszą do życia w Europie. Swoich gości Dublin nie powala na kolana spektakularną architekturą, ale pogoda ducha jego mieszkańców, niepowtarzalna atmosfera tutejszych pubów i soczysta zieleń parków sprawiają, że Dublin to miasto, do którego chce się wracać.

Dublin historyczny

Baile Atha Claith, gaelicka nazwa Dublina oznacza „Miasto Przegrodzonego Brodu”. Początki celtyckiego osadnictwa u ujścia Liffey datuje się na czasy wczesnego chrześcijaństwa, ale za datę powstania miasta przyjmuje się rok 841, a za jego założycieli uważa się Wikingów. To oni w miejscu tzw. Czarnego Rozlewiska (irl. Dubh –black Linn – pool), wznieśli warownię.

W początkach swojego istnienia Dublin był ważnym ośrodkiem handlowym w tej części Europy. W 1171 roku Irlandia padła ofiarą najazdu Normanów, a Dublin stał się militarnym i sądowniczym centrum nowej władzy.
W latach 1376 – 1536, w czasach tzw. Irlandii Anglo – Gealickiej, Dublin i otaczające go tereny zwane Pale były największym obszarem Irlandii, który pozostawał bezpośrednio we władaniu Londynu.

Rozkwit miasta przypada na wiek XVIII. Powołany w roku 1757 Komitet Szerokich Ulic całkowicie przebudował średniowieczny układ urbanistyczny i stworzył szereg nowych, kluczowych arterii i mostów. Najznamienitsza architektura dzisiejszego Dublina pochodzi z tamtego okresu. Chluba miasta – browar Guinessa również został założony właśnie wtedy. Przez prawie sto lat gospodarczej i towarzyskiej prosperity Dublin w niczym nie ustępował najważniejszym ośrodkom miejskim ówczesnej Europy. Okres ten kończy rok 1798, kiedy po nieudanym powstaniu Zjednoczonych Irlandczyków rozpoczął się czas degradacji miasta, które zostało ominięte przez rewolucję przemysłową i straciło status najważniejszego w regionie na rzecz Belfastu.

Duch niepodległościowy nie został jednak w Dublińczykach stłamszony. Przegrane Powstanie Wielkanocne roku 1916, które wybuchło w centrum miasta i spowodowało wiele zniszczeń, uruchomiło bieg wydarzeń, który doprowadził do powstania całkowicie wolnej Republiki Irlandii.

Od połowy lat dziewięćdziesiątych poprzedniego stulecia Dublin przeżywa drugi okres świetności. Potężne inwestycje budowlane i transportowe, rozwój średniej i małej przedsiębiorczości, niesłabnące zainteresowanie turystów i napływ imigrantów z całego świata sprawiają, że dobitnie widać dziś, że Dublin jest stolicą prawdziwie Europejską.

Pozostałe artykuły nt. tego miasta znajdziesz rozwijając MENU.

Jedno przemyślenie nt. „Historia Dublina”

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

  1. Pierwszy raz trafiłam do Lizbony 2 lata temu. Zakochałam się w niej bez pamięci. Po kolejnych wiazcyth znam ją lepiej niż mój Kraków. Urocze zaułki, małe kafejki, tarasy widokowe, małe tramwaje mknące po górzystych i wąskich ulicach. Zapach drzew i kwiatów. Smak pasteis de belem. Życzliwość Portugalczyków. Lizbona jest moim miejscem na ziemi, do którego będę wracać już zawsze. Pozdrawiam.